Waarom je plafondverwarmer eigenlijk kapotgaat (en hoe we het hebben opgelost)
Er is een geheim rondom plafondverwarmers: meestal is het niet de verhittingselement die het begeeft. Meestal is het de verbinding tussen de elektrische draden.
Denk er eens over na: in die hoge-kwetsysteem voor infraroodverwarming zit er een klein puntje waar de elektrische draden in contact komen met de kwartsbuis. Dat is de gevaarzone. Veel bedrijven plakken de draden gewoon samen en negeren het feit dat materialen uitzetten wanneer ze heet worden. Het resultaat? De isolatie gaat kapot, er ontstaan kortsluitingen, en je zit dan in een koude garage.
Het probleem met “goedkope” apparaten
Wanneer je de verwarmder op maximale kracht zet, wordt de buis enorm heet. Daarna koelt hij weer af. En zo gaat het maar door. Dit constante opwarmen en afkoelen beschadigt de goedkope lijm en verbindingsmiddelen.
Ik heb veel verwarmers gezien die gebruikmaken van gewone siliconen of eenvoudige hitte-samentrekkende materialen. Op den duur beginnen deze materialen te barsten. Zodra de afdichting kapot is, kunnen stofdeeltjes en vocht binnenkomen. Dit creëert een weg voor elektriciteit die nergens anders heen moet gaan. En dan is je apparaat kapot.
Wij doen dit anders. We gebruiken hoge-temperatuurceramiek en glas-naar-metaal-afdichtingen. Hierdoor ontstaat een stevige, luchtdichte barrière die het halogeengas binnenhoudt en roest en oxidatie buiten houdt.
Waarom de “ professionele” manier je veilig houdt
We gebruiken een precisievormingsproces waardoor de elektrische draden perfect aan de buis worden bevestigd. Het gaat niet alleen om het weerstaan van hoge temperaturen, maar ook om stabiliteit. In goedkope verwarmers bewegen de draden elke keer dat het metaal uitzet. Dit zorgt voor veel spanning op de solderverbindingen, tot deze uiteindelijk breken. Ons proces zorgt ervoor dat alles op zijn plek blijft. Hierdoor worden那些 angstaanjagende ‘arc-flashes’ voorkomen die je vaak ziet bij goedkope apparaten.
Een tip voor de installatie
Er is een compromis: omdat deze afdichtingen zo stevig zijn, zijn ze minder flexibel dan de goedkope alternatieven. Probeer ze dus niet te veel te buigen om ze in een kleine ruimte te krijgen. Als je de draden buigt, kan de afdichting kapotgaan. Geef de draden wat ruimte – probeer een boogradius van minstens 50 mm te hanteren. Plan eerst je bedrading uit voordat je de apparaten installeert. Dan hoef je je jarenlang geen zorgen te maken.