Waarom we onze badkamerverwarmers onder zware vochtigheids- en hittestress testen
Laten we eerlijk zijn: badkamers zijn een ware hel voor elektronische apparaatjes. Er is veel stoom, grote temperatuurschommelingen en een hoge luchtvochtigheid die maar niet verdwijnt. Als een plafondverwarmer niet bestand is tegen deze omstandigheden, zal hij kapotgaan. De kwartsbuis kan barsten, of de elektronische onderdelen kunnen gaan roesten.
Daarom voeren we deze strenge tests uit. We willen zeker weten dat de verwarmer niet alleen een maand lang werkt, maar ook jarenlang bruikbaar blijft.
De strijd tegen stoom
Waterdamp is eigenlijk de grootste vijand van hoogspanningsapparaten. Stoom dringt het apparaat binnen en verzamelt zich op de koude delen van de lamp en de connectoren. Zodra je de schakelaar indrukt, begint de verwarmer te werken. Hierdoor verandert het vocht direct in stoom. Als de luchtsloten niet perfect zijn, ontstaan er kleine, onzichtbare barsten in het glas. Om dit te voorkomen, onderwerpen we de lampen aan extreme hitte en vochtigheid gedurende honderden uren. Het is een soort stresstest. We willen liever dat het product op onze grond kapotgaat, dan in uw plafond.
Het voorkomen van roest
Daarnaast is er nog het probleem van corrosie. Veel verwarmers gebruiken pinnen en sockets die kunnen oxideren als de lucht te zeer verzadigd is met zout of vocht. Hierdoor heeft de elektriciteit moeite om te stromen. In plaats van dat het verwarmingselement heet wordt, wordt de connector heet. Op den duur kan dit leiden tot beschadigingen in de bedrading.
We besteden veel tijd aan het verbeteren van de coating op onze contactpunten. Onze tests laten zien dat de luchtsloten inderdaad voorkomen dat vocht in de elektrische onderdelen komt.
Het vinden van het juiste evenwicht
Het moeilijke is dat je niet alles gewoon in beton kunt opsluiten. Om een ijskoude badkamer op te warmen, gebruiken we kwarts-elementen met hoge vermogens. Deze elementen worden erg heet. Naarmate het glas warmer wordt, zal het uitzetten. Als we de luchtsloten te strak maken, zal het glas onder de druk breken.
Het is een constante afweging. We gebruiken deze tests om dat ‘ideale evenwicht’ te vinden: een luchtslot dat flexibel genoeg is om het glas te laten ademen, maar ook stevig genoeg om vocht buiten te houden.